2 Kasım 2013 Cumartesi

DALIŞ MACERAMIZ...

Dalış maceramız diye başlık attığıma bakmayın aslında dalmaya çabalamam deseydim başlığıma daha mantıklı olurdu.Zira postu okuduktan sonra bana hak vereceksiniz ama öyle yada böyle korkumu yenip azıcık da olsa daldım ki ben :)

Hep çok istemişimdir dalmayı su altında herkes gibi renkli cıvıl cıvıl fotoğraflarımın olmasını. Balayı için Kıbrıs'a gitiiğimiz  yerde olur mu olmaz mı sorup duruyordum eşime ve nihayet otele gider gitmez rehberimize sorma şansını bulduk. İlk anda aldığımız cevap aslında çok da tatmin edici değildi. Hiç böyle bir istekle karşılaşmadıklarını ama araştıracaklarını söylediler. Ve beklenen haber 2. gün geldi ve biz balayımızın 4. günü dalışa gidecektik.Aslında çok ürküyordum çünkü bunun için bir çok nedenim var. 1. si kapalı yerlerde kalma korkusu yani klostrofobim var. 2. si agzımda uzun süre birşey tutmam benim için imkansız ,nazik bir mideye sahibim hemen midem bulanır (sakız bile çiğnerken siz düşünün gerisini) Gitmeden önceki gün rüyamda denizin dibinden çıkamadığımı bile gördüm ,tabi benimki biraz paranoyaydı :D


Gitme vaktimiz gedliğinde dalış eğitmeni Maria geldi ve bizi otelimizden aldı. Dalış okulunun olduğu bölgeye yani Karpaz'a gittik.(Kıbrıs haritasında gördüğümüz en uç buruna yani)Okula vardığımızda önce kahve keyfi yaptık arkasından da 15-20 dakikalık bir eğitime maruz bırakıldık.Sonra kıyafetlerimizi seçmeye geçtik.Aman Allah'ım kıyafetleri giymesi ekipmanları takması bile başlı başına bir iş ve ağırlıkları da cabası. Toplam 25-30 kilo ağırlıkla kıyıdan geçiş yapmaya geçmeye çalıştık çünkü zaten 47 kg olan ben o kadar ağırlıkla gitmem çok mümkün olmadı. Eşim ve Mari'anın yardımıyla kıyıdan denize girmeye başladık ve suyun içinde ağırlığı hissetmedim çok fazla.Az önce dediğim gibi nefes borusunun dişliğini ağzımda tutmak beni çok zorladı 10-15 dk mide bulantısıyla uğraştım ama sonunda azıcıkta olsa daldım en azından fotoğraf çekinebilmek için.Derseniz ki işe yaradı mı bari bakın ve karar verin komik kareler çıktı orataya :D





Her an çıkmaya hazırım :) insanın burnunun hiç bir işlevi olmaması kötü bi durumdu o an için :)





Ara ara mide bulantımı gidermek için bi yukarı çıkıyorum.


Eşimin yengeç gördüğü an bize göstermeye çalışıyor.




Bildiğimiz balık adam çıktı sevgilimm :)











Ve işte en güzel resim tam gün batımında güneşin son ışıklarının denize yayıldığı an...







veee sonunda dalış sertifikalarımızı da aldık ve otelimizişn yolunu tuttuk :)





İşte dalış maceramızda böyleydi. Beni zorlamış da olsa güzeldi :)
Hepinize Mutlu Hafta Sonları ve Sevgiler...

2 yorum:

  1. merhaba hayal adası beni izlemeye baslamıssın ben de seni takibe aldım..sevgiler..

    Not: Bu arada dalısın tadını aldın mı gerisi gelir..fark ettimki su yüzeyine cok yakın kalmıssın genelde.. en azından ilk dalıs için bir 6 metre filan dalman gerekirdi..o zaman daha cok keyif alırdın.. ama bu baslangıc ve sakın bırakma derim ben..

    YanıtlaSil
  2. teşekkürler canım tavsiyen içinn :) ama postumda yazdıgım gibi keşke midem engel olmasada dalabilseydim :) inşallah bi dahaki sefere :)

    YanıtlaSil